கடலும், கடலை நம்பி வாழும் மனிதர்களின் வாழ்க்கையும் தமிழ் சினிமாவுக்கு புதிதல்ல. ஆனால், அந்த வாழ்வியலை வெறும் பின்னணியாக மட்டும் பயன்படுத்தாமல், அதன் கலாச்சாரம், போட்டி, பகை, உறவுகள், காதல், துரோகம் என பல்வேறு உணர்வுகளுடன் இணைத்து, அதிரடியான ஆக்ஷன் கதையாக உருவாக்குவது சவாலான முயற்சி. அந்த முயற்சியை ‘மண்டாடி’ திரைப்படம் மேற்கொண்டிருக்கிறது. மீனவ கிராமத்தின் இயல்பான வாழ்க்கைக்குள் பழைய பகையையும், பாய்மரப் படகுப் போட்டியையும், தலைமுறை உறவுகளையும் இணைத்து, பார்வையாளர்களுக்கு வித்தியாசமான திரை அனுபவத்தை கொடுக்கிறது இப்படம்.
ராமநாதபுரம் மாவட்டத்தில் உள்ள முகவைப்பட்டிணம் மீனவ கிராமத்தில் நடைபெறும் பாய்மரப் படகுப் போட்டியுடன் கதை தொடங்குகிறது. ‘சுனாமி ரைடர்ஸ்’ அணியை நடத்தி வரும் சுஹாஸின் மகனை இளைஞரான மிதுன் கொலை செய்ய முயற்சிக்கிறார். அந்த முயற்சி தோல்வியடைந்ததைத் தொடர்ந்து, சுஹாஸின் ஆட்கள் மிதுனை தீர்த்துக்கட்டும் நோக்கத்துடன் துரத்துகிறார்கள். அவர்களிடம் இருந்து தப்பிக்கும் மிதுன், சுமார் 20 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு முகவைப்பட்டிணத்தை விட்டு வெளியேறி சென்னையில் வசித்து வரும் சூரியிடம் அடைக்கலம் தேடிச் செல்கிறார்.
மிதுனுக்கு நேர்ந்த சம்பவத்தை அறிந்த சூரி, அவனுக்கு பாதுகாப்பு கொடுக்கிறார். ஆனால், சென்னையிலும் சுஹாஸின் ஆட்கள் அவர்களை விடாமல் பின்தொடர்ந்து வந்து மிதுனை கொல்ல முயற்சிக்கிறார்கள். இதனால் வேறு வழியின்றி மிதுனை அழைத்துக்கொண்டு மீண்டும் தனது சொந்த ஊருக்கே திரும்புகிறார் சூரி.
இருபது ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு சூரி மீண்டும் முகவைப்பட்டிணத்திற்குள் கால் வைக்கும் தருணத்தில், அவர் கடந்த காலத்தில் விட்டுச் சென்ற பகையும் மீண்டும் உயிர் பெறுகிறது. அதே நேரத்தில், தன்னைச் சுற்றியுள்ள இளைஞர்களை ஒருங்கிணைத்து, தான் முன்பு நடத்தி வந்த ‘முகவை மைந்தன்ஸ்’ அணிக்கும் மீண்டும் உயிர் கொடுக்க சூரி முயற்சி செய்கிறார். ஆனால், சூரியின் வருகையும் அவரது நடவடிக்கைகளும் சுஹாஸுக்கு பிடிக்கவில்லை. ஒருகாலத்தில் நண்பனாக இருந்த சூரியை இப்போது தனது மிகப்பெரிய எதிரியாக கருதும் சுஹாஸ், அவரை மட்டுமல்லாமல் அவரது முயற்சிகளையும் முற்றிலுமாக அழிக்க திட்டமிடுகிறார்.
சூரி ஏன் 20 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ஊரை விட்டு வெளியேறினார்? சூரிக்கும் சுஹாஸுக்கும் இடையிலான நட்பு எப்படி பகையாக மாறியது? மிதுனுக்கும் இந்தப் பழைய பகைக்கும் என்ன தொடர்பு? இறுதியில் முகவைப்பட்டிணத்தில் நடக்கும் மோதலில் வெற்றி பெறுவது யார்? என்பதற்கான பதில்கள்தான் ‘மண்டாடி’யின் மீதிக் கதை.
தமிழ் சினிமாவில் மீனவர்களின் வாழ்க்கையை மையமாக வைத்து பல படங்கள் வந்திருந்தாலும், அவற்றின் வழக்கமான கதைக்களத்தை பின்பற்றாமல், மீனவ சமூகத்தின் மற்றொரு பக்கத்தை திரையில் பதிவு செய்திருக்கிறார் இயக்குநர் மதிமாறன் புகழேந்தி. கடல், படகு, போட்டி, கிராமம், மனித உறவுகள் என ஒவ்வொரு அம்சத்தையும் கதையின் ஒரு பகுதியாகவே மாற்றியிருப்பது படத்தின் முக்கியமான சிறப்பு. குறிப்பாக கடலும் கரையும் வெறும் காட்சிப் பின்னணியாக இல்லாமல், கதாபாத்திரங்களின் உணர்வுகளோடு பயணிக்கும்படி கையாளப்பட்டிருக்கிறது.
அதே சமயம், படத்தின் தொடக்கத்தில் வரும் சில தகவல்களை இன்னும் எளிமையான முறையில் அறிமுகப்படுத்தியிருந்தால் நன்றாக இருந்திருக்கும். குறிப்பாக ‘சம்மாட்டி’, ‘மண்டாடி’ போன்ற சொற்கள் மற்றும் அவை குறிக்கும் பின்னணி குறித்து அறிமுகம் இல்லாத பார்வையாளர்களுக்கு ஆரம்பத்தில் சிறிது குழப்பம் ஏற்பட வாய்ப்புள்ளது.
முத்துக்காளி கதாபாத்திரத்தில் நாயகனாக நடித்திருக்கும் சூரி, இந்தப் படத்தின் மூலம் தனது நடிப்பின் மற்றொரு பரிமாணத்தை வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார். மாஸ் கதாநாயகனாக தோன்றுவதற்கு தேவையான உடல்மொழி, ஆக்ரோஷம், திரை இருப்பு என அனைத்தையும் காட்சிக்கு காட்சி நிரூபிக்கிறார். குறிப்பாக சண்டைக் காட்சிகளில் அவரது உடல் உழைப்பு தெளிவாக தெரிகிறது.
அதிரடி ஆக்ஷன் மட்டுமின்றி, காதல், பிரிவு, பாசம், வலி என உணர்வுப்பூர்வமான காட்சிகளிலும் சூரி தனது நடிப்பை சமநிலைப்படுத்தியிருக்கிறார். கடலோடு நெருங்கிய தொடர்புடைய ஒரு மனிதராக அவரது உடல்மொழி அமைந்திருப்பதும் கதாபாத்திரத்திற்கு நம்பகத்தன்மையை கூட்டுகிறது. ‘மண்டாடி’ என்ற கதாபாத்திரத்துக்குள் முழுமையாக சென்று நடித்திருக்கிறார் என்று சொல்லும் அளவுக்கு அவரது உழைப்பு தெரிகிறது.
சூரிக்கு இணையான முக்கிய கதாபாத்திரத்தில் சுஹாஸ் நடித்திருக்கிறார். சாட்டப்புலி என்ற கதாபாத்திரத்திற்கு அவரது தோற்றமும் நடிப்பும் கச்சிதமாக பொருந்துகிறது. சூரியுடன் நட்பாக பழகும் தருணங்களிலும், அதே சூரிக்கு எதிராக நிற்கும் காட்சிகளிலும் அவர் காட்டும் வித்தியாசம் கவனிக்க வைக்கிறது. குறிப்பாக வசனங்களை விட பார்வை மற்றும் முகபாவனைகள் மூலம் தனது கோபத்தையும் பகையையும் வெளிப்படுத்தியிருப்பது அவரது நடிப்பின் பலம்.
நாயகியாக நடித்திருக்கும் மகிமா நம்பியார், கதைக்கு முக்கியத்துவம் உள்ள அழுத்தமான கதாபாத்திரத்தை இயல்பாக கையாண்டிருக்கிறார். காதல், காதல் முறிவு, வாழ்க்கையை மீண்டும் எதிர்கொள்ளும் மனநிலை ஆகியவற்றை மிகைப்படுத்தாமல் வெளிப்படுத்துகிறார். குறிப்பாக இளம் கதாபாத்திரத்திற்கு தாயாக 40 வயதைக் கடந்த பெண்ணின் தோற்றத்தில் தோன்றும் காட்சிகளில் அவரது உடல்மொழியும் நடிப்பும் ஆச்சரியப்பட வைக்கிறது.
மூத்த மண்டாடியான மச்சமுனி கதாபாத்திரத்தில் சத்யராஜ் தனது வழக்கமான கம்பீரத்துடன் நடித்திருக்கிறார். மாஸ் தருணங்களை மிகைப்படுத்தாமல், அனுபவம் வாய்ந்த மனிதருக்கான நிதானத்துடன் நடித்திருப்பது கதாபாத்திரத்திற்கு கூடுதல் அழுத்தம் கொடுக்கிறது.
மாரி கதாபாத்திரத்தில் நடித்திருக்கும் மிதுன் ஜெய்சங்கர், தொடக்கத்திலேயே அதிரடியான அறிமுகத்தின் மூலம் கவனம் ஈர்க்கிறார். தனது தாய் சூரியின் முன்னாள் காதலி என்பதை தெரிந்து கொண்ட பிறகு சூரியை எதிர்கொள்ளும் காட்சிகள் நகைச்சுவையை உருவாக்குகின்றன. அதே சமயம், தன்னால் எளிதில் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாத உண்மையை எதிர்கொள்ளும் இளைஞனின் குழப்பத்தையும் மனப்போராட்டத்தையும் அவர் சிறப்பாக வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார்.
சூரியின் நண்பராக வரும் பாலசரவணன், இறுக்கமான கதைக்களத்துக்கு இடையே நகைச்சுவைக்கான சரியான இடைவெளியை உருவாக்குகிறார். சாதாரண வசனங்களைக்கூட தனது டைமிங் மற்றும் வசன உச்சரிப்பால் சிரிக்க வைக்கும் அவர், தோன்றும் காட்சிகளில் படத்தின் மனநிலையை சற்று இலகுவாக்குகிறார்.
மகிமா நம்பியாரின் கணவராக வரும் ரவீந்திர விஜய், சுஹாஸின் தந்தையாக நடித்திருக்கும் ஸ்டண்ட் சிவா, சூரியின் நண்பராக வரும் ராம்ஸ், சுஹாஸின் மச்சானாக நடித்திருக்கும் பத்மன், ஆடுகளம் முருகதாஸ் மற்றும் சுஹாஸின் மகனாக வரும் கிரிஷ் ஹாசன் உள்ளிட்டோர் தங்களுக்கு வழங்கப்பட்ட கதாபாத்திரங்களை சரியாக உள்வாங்கி நடித்திருக்கிறார்கள். சிறிய கதாபாத்திரங்களுக்குக் கூட தனித்த அடையாளம் கொடுக்கப்பட்டிருப்பது படத்திற்கு பலம்.
ஒளிப்பதிவாளர் எஸ்.ஆர்.கதிரின் பணி படத்தின் மிகப்பெரிய பலங்களில் ஒன்று. கடலின் பிரமாண்டத்தையும், அதில் பயணிக்கும் மனிதர்களின் ஆபத்தான வாழ்க்கையையும் தனது கேமரா மூலம் வலுவாக பதிவு செய்திருக்கிறார். கடலில் நடைபெறும் பாய்மரப் படகுப் போட்டி ஒருபுறமும், கரையில் வெடிக்கும் மோதல்கள் மறுபுறமும் என இருவிதமான காட்சிகளையும் பிரமிக்க வைக்கும் வகையில் காட்சிப்படுத்தியுள்ளார்.
குறிப்பாக பாய்மரப் படகுப் போட்டிக் காட்சிகள் படத்தின் முக்கியமான ஹைலைட். போட்டியின் வேகம் மட்டுமின்றி, ஒவ்வொரு வீரரும் எதிர்கொள்ளும் ஆபத்தையும், அந்த ஆபத்தை மீறி அவர்கள் வெளிப்படுத்தும் துணிச்சலையும் மிக நெருக்கமாக பதிவு செய்திருக்கிறார் கதிர். படகு எந்த திசையில் செல்ல வேண்டும், கடலின் தன்மை எப்படி மாறுகிறது, வீரர்களின் உடல்மொழி எப்படி இருக்கிறது என்பதையெல்லாம் காட்சிகளுக்குள் கொண்டு வந்திருப்பதால், பார்வையாளர்களும் போட்டியின் நடுவில் இருப்பது போன்ற உணர்வு ஏற்படுகிறது.
ஜி.வி.பிரகாஷ் குமாரின் இசையில் பாடல்கள் கதையின் சூழலை பிரதிபலிக்கும் வகையில் அமைந்திருந்தாலும், தனியாக மனதில் பதியும் அளவுக்கு பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தவில்லை. ஆனால், பின்னணி இசையில் அவரது பங்களிப்பு குறிப்பிடத்தக்கது. குறிப்பாக பந்தயக் காட்சிகள் மற்றும் ஆக்ஷன் பகுதிகளில் இசை காட்சிகளின் வேகத்தையும் பரபரப்பையும் அதிகரிக்கிறது. சில இடங்களில் வசனங்கள் இல்லாமலேயே கதாபாத்திரங்களின் உணர்வுகளை பார்வையாளர்களிடம் கொண்டு சேர்க்கும் பணியையும் பின்னணி இசை செய்கிறது.
படத்தொகுப்பாளர் ஈ.ராகவின் பணி தனியாக பாராட்டப்பட வேண்டியது. படத்தின் தொடக்கத்திலேயே பார்வையாளர்களை கதைக்குள் இழுத்துக்கொள்ளும் வகையில் காட்சிகளை அமைத்திருக்கிறார். குறிப்பாக சண்டைக் காட்சிகள், பாய்மரப் படகுப் போட்டி மற்றும் கதையின் கடந்தகால சம்பவங்கள் ஆகியவற்றை ஒன்றோடு ஒன்று இணைத்த விதம் படத்தின் வேகத்திற்கு உதவுகிறது. திரைக்கதை மெதுவாகும் வாய்ப்புள்ள இடங்களிலும் தேவையற்ற நீளத்தை தவிர்த்து, படத்தை சீரான வேகத்தில் நகர்த்தியிருக்கிறார்.
மூன்று சண்டைப்பயிற்சி இயக்குநர்கள் – பீட்டர் ஹெய்ன், திலீப் சுப்பராயன் மற்றும் மஹேஷ் மேத்யூ – இணைந்து பணியாற்றியிருப்பது ஆக்ஷன் காட்சிகளில் தெரிகிறது. சண்டைக் காட்சிகள் வெறும் ஹீரோயிசத்தை மட்டும் நம்பாமல், கதாபாத்திரங்களின் உடல் வலிமை மற்றும் சூழ்நிலைக்கு ஏற்றவாறு வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளன. அதேபோல் பாய்மரப் படகுப் போட்டிக்காக மேற்கொள்ளப்பட்டிருக்கும் உழைப்பும் திரையில் தெளிவாக தெரிகிறது.
கலை இயக்குநர் டி.ஆர்.கே.கிரண், கிராமம் மற்றும் கடல் சார்ந்த உலகத்தை இயல்பாக உருவாக்கியிருக்கிறார். செயற்கையாக உருவாக்கப்பட்ட காட்சிகள் என்ற உணர்வு ஏற்படாத அளவுக்கு இயற்கை சூழலோடு கலை வடிவமைப்பு ஒன்றிணைந்துள்ளது. அமீர் ஜமால் கான் மற்றும் மதிமாறன் புகழேந்தி இணைந்து எழுதியிருக்கும் வசனங்கள் எளிமையான மொழியில் இருந்தாலும், தேவையான இடங்களில் அழுத்தமாகவும் கூர்மையாகவும் அமைந்திருக்கின்றன.
எழுதி இயக்கியிருக்கும் மதிமாறன் புகழேந்தியின் மிகப்பெரிய பலம், மீனவர்களின் வாழ்க்கையை இதுவரை அதிகம் பேசப்படாத கோணத்தில் அணுகியிருப்பதுதான். சூரியை மையப்படுத்தி மாஸ் தருணங்களை உருவாக்கியிருந்தாலும், அவரைச் சுற்றியுள்ள ஒவ்வொரு கதாபாத்திரத்துக்கும் தேவையான முக்கியத்துவத்தை வழங்கியிருக்கிறார். சிறிய வேடங்கள்கூட கதைக்குள் ஏதோ ஒரு விதத்தில் பங்களிக்கும் வகையில் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளன.
நண்பர்களுக்குள் உருவாகும் துரோகம், அதனால் பிறக்கும் பகை, காதல், பிரிவு போன்றவை சினிமாவில் ஏற்கனவே சொல்லப்பட்ட விஷயங்கள்தான். ஆனால், அவற்றை மீனவர்களின் வாழ்க்கை மற்றும் பாய்மரப் படகுப் போட்டி போன்ற தனித்துவமான பின்னணியுடன் இணைத்திருப்பதுதான் ‘மண்டாடி’யை வேறுபடுத்துகிறது. குறிப்பாக பாய்மரப் படகுப் போட்டியை கதையின் முக்கிய பகுதியாக மாற்றியிருப்பதும், அதை வெறும் காட்சிக்காக மட்டும் பயன்படுத்தாமல் கதாபாத்திரங்களின் உறவுகளோடு இணைத்திருப்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது.
தொழில்நுட்பக் கலைஞர்களின் கடின உழைப்பை முழுமையாக பயன்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறார் இயக்குநர். ஒளிப்பதிவு, படத்தொகுப்பு, சண்டைக்காட்சிகள், கலை இயக்கம், இசை என ஒவ்வொரு துறையும் தனித்தனியாக சிறப்பாக செயல்பட்டிருப்பதோடு, அவை அனைத்தையும் ஒரே திசையில் பயணிக்க வைத்திருக்கிறார். காற்றின் தன்மையையும், கடலின் போக்கையும் புரிந்து கொண்டு பாய்மரப் படகை சரியான பாதையில் செலுத்தும் வீரரைப் போல, திரைக்கதையின் பல்வேறு அம்சங்களை ஒருங்கிணைத்து படத்தை கரை சேர்த்திருக்கிறார் மதிமாறன் புகழேந்தி.
மொத்தத்தில், வழக்கமான மீனவர் வாழ்க்கை திரைப்படங்களின் பாதையை தவிர்த்து, கடல், பாய்மரப் படகு, நட்பு, துரோகம், காதல் மற்றும் பகை ஆகியவற்றை ஒன்றிணைத்து புதிய திரை மொழியில் உருவாக்கப்பட்டிருக்கும் படம் ‘மண்டாடி’. சூரியின் மாஸ் நடிப்பு, சுஹாஸின் வில்லத்தனம், பிரமிக்க வைக்கும் பாய்மரப் படகுப் போட்டி, ஆக்ஷன் காட்சிகள் மற்றும் தொழில்நுட்பக் கலைஞர்களின் உழைப்பு ஆகியவை படத்திற்கு முக்கிய பலமாக அமைகின்றன. ஆரம்பத்தில் சில விஷயங்கள் குழப்பத்தை ஏற்படுத்தினாலும், அதன் பிறகு வேகமெடுக்கும் திரைக்கதை மற்றும் வித்தியாசமான காட்சியமைப்பு ‘மண்டாடி’யை வழக்கமான ஆக்ஷன் படங்களில் இருந்து தனித்து நிற்கச் செய்கிறது.
