மெட்ராஸ் மேட்னி – விமர்சனம்

நடுத்தரக் குடும்பத்தின் வாழ்க்கை என்பது சலிப்பான, ஒரே மாதிரியான, சுவாரஸ்யமற்ற ஒரு சுழற்சி என்று நினைத்துக் கொண்டிருக்கும் ஒரு எழுத்தாளர், அதே வாழ்க்கையைத் தன் அடுத்த கதையாக எழுத முடிவு செய்கிறார். ஆனால், நிஜ வாழ்க்கையில் உள்ள நடுத்தர மக்களை நெருங்கிப் பார்க்கும்போது, அவரது கருத்துகள் ஒவ்வொன்றாக உடைந்து சிதறுகின்றன. 

“மெட்ராஸ் மேட்னி” என்ற இந்தப் படம், சாதாரணமாகத் தோன்றும் ஒவ்வொரு வாழ்க்கையின் பின்னணியிலும் ஒரு அசாதாரணமான போராட்டமும், சாகசமும் உள்ளது என்பதை நம்பிக்கையூட்டும் ஒரு இதயத் துடிப்பான கதை கொண்ட படம்..  

காளி வெங்கட் ஒரு சாதாரண ஆட்டோ ஓட்டுநர். அவரது வாழ்க்கை, கடன், குடும்பப் பொறுப்புகள், சமூகத்தின் எதிர்பார்ப்புகள் என பல சவால்களால் சூழப்பட்டது. ஆனால், அவர் ஒருபோதும் தளர்வதில்லை. தன் குடும்பத்தை முன்னேற்றுவதற்காக, தன் குழந்தைகளின் எதிர்காலத்திற்காக அவர் எடுக்கும் ஒவ்வொரு சிறிய முயற்சியும் ஒரு பெரிய வெற்றியாகத் திகழ்கிறது. இந்தப் படம், அவரது போராட்டங்களையும், சிறு சிறு மகிழ்ச்சிகளையும் மிக நுட்பமாக வெளிப்படுத்துகிறது.  

காளி வெங்கட் தன் இயல்பான நடிப்பால் ஒரு சாதாரண தந்தையின் உணர்ச்சிகளை மிகத் துல்லியமாக வெளிக் கொணர்கிறார். அவரது பாத்திரம் பார்வையாளரின் மனதில் ஆழமாகப் பதிகிறது. சத்யராஜ் கதையை முன்னேற்றும் ஒரு முக்கிய கதாபாத்திரமாக விளங்குகிறார். ரோஷினி ஹரிப்பிரியா (மகள்) மற்றும் ஷெல்லி கிஷோர் (மனைவி) ஆகியோர் தங்கள் பாத்திரங்களுக்குள் அப்படியே பொருந்திப் போகிறார்கள். 

ஒளிப்பதிவாளர் ஆனந்த்.ஜி.கே சென்னையின் நடுத்தர வர்க்கத்தின் வாழ்க்கை முறையை மிக இயல்பாகத் திரையில் கொண்டுவந்திருக்கிறார். கே.சி.பாலசாரங்கனின் இசை கதையின் ஓட்டத்துடன் இணைந்து பயணிக்கிறது. பின்னணி இசை மெல்லியதாக இருந்தாலும், காட்சிகளின் உணர்ச்சிகளை மேலும் சக்தி வாய்ந்த ஒன்றாக இருக்கிறது. சதீஷ்குமார் படத் தொகுப்பு சில இடங்களில் கதைத் தொய்வை ஏற்படுத்தினாலும், இயக்குநரின் கதை சொல்லல் முறை அதை மறைக்கிறது.  

கார்த்திகேயன் மணி இயக்கிய இந்தப் படம், நடுத்தர வர்க்கத்தின் வாழ்க்கைப் போராட்டங்களுக்கு ஒரு மரியாதை செலுத்துகிறது. சில காட்சிகள் மெதுவாக நகர்ந்தாலும், கதாபாத்திரங்களின் உணர்ச்சிப் பயணம் பார்வையாளரை கதையோடு இணைத்துவிடுகிறது.  

ஒரு குடும்பப் படம் மட்டுமல்ல, வாழ்க்கையின் சிறிய விஷயங்களில் காணப்படும் பெரிய மகிழ்ச்சிகளைக் கொண்டாடும் ஒரு படைப்பு. சாதாரண மனிதர்களின் வாழ்க்கையே மிகப்பெரிய சாகசம் என்பதை இந்தப் படம் அழகாக நிரூபிக்கிறது. மொத்தத்தில், இது ஒரு இதயம் நிறைந்த, உணர்ச்சிகரமான பயணம். சாதாரணத்தின் அழகை மீண்டும் நினைவூட்டும் ஒரு படைப்பு.

Read Previous

பரமசிவன் பாத்திமா – விமர்சனம்

Read Next

‘திருக்குறள்’ இயக்குனரைப் பாராட்டிய திருமாவளவன்