கிஷன் தாஸ், கதைக்கு ஏற்ற இளைஞனாக ஜொலிக்கிறார் – அவரது குழந்தைத்தனமான தோற்றமும், தோல்வி காதல்களின் வலியை வெளிப்படுத்தும் உணர்ச்சிகளும் பொருந்துகின்றன. ஆனால், சில காட்சிகளில் இன்னும் ஆழமான நடிப்பு இருந்திருந்தால் இன்னும் சிறப்பாக இருந்திருக்கும். ஹர்ஷத் கான், படத்தின் உண்மையான ஹீரோ போல் திகழ்கிறார் – அவரது டைமிங் காமெடி, கவுண்ட்டர் டயலாக்குகள், தோழமை உணர்வு எல்லாம் படத்தை எண்டர்டெயின்மெண்ட் ரோலர் கோஸ்டராக மாற்றுகின்றன. தமிழ் சினிமாவில் இவருக்கு பிரகாசமான எதிர்காலம் உறுதி!
ஷிவாத்மிகா, படத்தின் மற்றொரு தூண் – அவரது கண்களின் வசீகரமும், அளவான நடிப்பும் ‘அஞ்சலி’ கேரக்டரை உயிரோட்டமாக்குகின்றன. இது அவருக்காகவே எழுதப்பட்ட கதை போல் தோன்றுகிறது; காதல் காட்சிகளில் அவரது மென்மை இதயத்தைத் தொடுகிறது. விடிவி கணேஷ், காமெடியுடன் கலந்த செண்டிமெண்ட் காட்சிகளில் ரசிக்க வைக்கிறார் – சிரிப்பும் உணர்ச்சியும் சமநிலையில்.
இயக்குநர் சரங் தியாகு, காதலை ஒரு மென்மையான நூலாகக் கையாண்டு, படம் முழுவதும் அதன் தாக்கத்தை பரப்பியிருக்கிறார். காதல் என்பது பணிவோ கணிவோ அல்ல என்பதை அழகிய காட்சிகளுடன் விளக்கியது பாராட்டுக்குரியது. சித்துகுமாரின் இசையில் பாடல்கள் இனிமையானவை, ஆனால் பின்னணி இசை சில இடங்களில் நெருடலாக இருக்கிறது. கௌதம் ராஜேந்திரனின் ஒளிப்பதிவு, காட்சிகளை விஷுவலாக உயர்த்தி, நகர வாழ்க்கையை அழகாகக் காட்டியிருக்கிறது.
ஒட்டுமொத்தமாக, ‘ஆரோமலே’ ஒரு இதமான காதல் எண்டர்டெயினர் – தோல்வி காதல்களின் வலியும், நட்பின் பலமும் கலந்து ரசிக்க வைக்கிறது. குடும்பத்துடன் பார்க்க ஏற்றது.
