பெருசு – விமர்சனம்

“பெருசு” திரைப்படம், ஒரு குடும்பத்தின் சிரமங்களை நகைச்சுவையாக வெளிப்படுத்தும் ஒரு வித்தியாசமான கதையைச் சொல்கிறது. 

ஊரில் மதிப்பும் மரியாதையும் பெற்ற பெருசு என்பவரின் மகன்கள் சுனில் மற்றும் வைபவ். ஒரு நாள் ஆற்றில் குளித்துவிட்டு வீட்டுக்கு வந்து டிவி பார்க்கும் பெருசு திடீரென்று இறந்துவிடுகிறார். ஆனால், அவரது உடலை மற்றவர்களுக்குக் காட்ட முடியாத ஒரு சிக்கல் ஏற்படுகிறது. சடலத்தை காட்டாமல் இருக்கவும் முடியாது, அதே சமயம் அதில் இருக்கும் சிக்கலை மறைக்கவும் முடியாமல் திணறும் குடும்பத்தார், எப்படி இந்தப் பிரச்சனையை சமாளித்து இறுதிச் சடங்குகளை நிறைவேற்றுகிறார்கள் என்பதே படத்தின் மையக் கருவாகும். இந்தக் கதையை நகைச்சுவையாகவும், உணர்ச்சிமிகு விதமாகவும் சொல்வதே இப்படத்தின் தனித்துவம்.

படத்தின் முக்கிய கதாபாத்திரங்களில் ஒருவரான வைபவ், எப்போதும் மது போதையில் இருக்கும் ஒரு கதாபாத்திரத்தை சித்தரிக்கிறார். அவரது இயல்பான நகைச்சுவை நடிப்பு பல இடங்களில் பாராட்டத்தக்கதாக இருந்தாலும், சில காட்சிகளில் செயற்கைத்தனம் தென்படுகிறது. மறுபுறம், சுனில் என்பவர் குடும்பத்தின் மூத்த பிள்ளையாக, பல பொறுப்புகளை ஏற்று நடத்தும் கதாபாத்திரத்தில் நன்றாக நடித்திருக்கிறார். அவரது நடிப்பு கதாபாத்திரத்திற்கு நியாயம் சேர்ப்பதாக உள்ளது. சுனிலின் மனைவியாக நடித்த சாந்தினி தனது பாத்திரத்தை குறைவில்லாமல் நிறைவேற்றியுள்ளார். ஆனால், வைபவின் மனைவியாக நடித்த நிஹாரிகா, சில இடங்களில் மேடை நாடக கலைஞர் போல் செயற்கைத்தனமாக நடித்திருக்கிறார், இது படத்தின் ஓட்டத்தை சிறிது பாதிக்கிறது.

பாலசரவணன் மற்றும் முனீஷ்காந்த் ஆகியோரின் கூட்டணி காட்சிகள் பார்வையாளர்களை சிரிக்க வைக்கின்றன. இருப்பினும், ரெடிங் கிங்ஸ்லி மற்றும் விடிவி கணேஷ் ஆகியோரின் காட்சிகள் சில இடங்களில் வலுக்கட்டாயமாக நகைச்சுவையைத் திணிக்க முயற்சிப்பதாக உணரப்படுகிறது. தனம், தீபா, கஜராஜ், சுவாமிநாதன், கருணாகரன் போன்ற பல நடிகர்கள் படத்தில் தங்களது பாத்திரங்களில் தோன்றி, கதையை முன்னேற்றுகின்றனர்.

இசையமைப்பாளர் அருண் ராஜின் பாடல்கள் சில இடங்களில் சோபிக்காவிட்டாலும், பின்னணி இசை நகைச்சுவை உணர்வை நேர்த்தியாக வெளிப்படுத்துகிறது. ஒளிப்பதிவாளர் சத்யா திலகம், ஒரே வீட்டில் நடக்கும் கதையை வித்தியாசமான கேமரா கோணங்கள் மூலம் உயிரோட்டமாக வடிவமைத்துள்ளார். இது படத்தின் காட்சிகளுக்கு ஒரு தனி மெருகூட்டுகிறது.

வசனங்கள் பாலாஜியின் பாணியை நினைவுபடுத்தினாலும், சில இடங்களில் நகைச்சுவை வசனங்கள் வலுவிழந்து தோன்றுகின்றன. இயக்குனர் இளங்கோ ராம், முகம் சுழிக்கும் ஒரு விஷயத்தை எந்த ஒரு நெருடல் இல்லாமல், முழுக்க முழுக்க நகைச்சுவையாக நகர்த்திச் சென்றிருக்கிறார். படம் கொஞ்சம் காமெடி, கொஞ்சம் கடி என்ற ரீதியில் பயணித்தாலும், பல இடங்களில் வாய்விட்டு சிரிக்க வைக்கிறது.

 “பெருசு” ஒரு நகைச்சுவை நிறைந்த படமாக அமைந்துள்ளது. குடும்பத்தின் சிரமங்களை நகைச்சுவையாக வெளிப்படுத்தும் இந்தப் படம், பார்வையாளர்களை சிரிக்க வைப்பதோடு, சில இடங்களில் சிந்திக்கவும் வைக்கிறது. சில பலவீனங்கள் இருந்தாலும், படம் ஒட்டுமொத்தமாக ஒரு சுவாரசியமான அனுபவத்தை வழங்குகிறது.

Read Previous

ஸ்வீட்ஹார்ட் – விமர்சனம்

Read Next

சிட்டி ஆப் டிரீம்ஸ் – விமர்சனம்