போகி – விமர்சனம்

‘போகி’ ஒரு சமூகப் பிரச்சனையை ஆழமாகவும், அதேநேரம் கமர்ஷியல் தன்மையுடனும் வெளிப்படுத்தும் திரைப்படம். ரகசிய கேமராக்கள் மூலம் பெண்களை ஆபாசமாக பதிவு செய்து பணம் சம்பாதிக்கும் கும்பலை காவல்துறை ஆதாரங்களுடன் பிடிக்க முயல்கிறது. அதேநேரம், நாயகன் நபி நந்தி மற்றும் அவரது நண்பர் சரத் இந்தக் கும்பலை தேடி அழிக்கும் பயணத்தில் ஈடுபடுகிறார்கள். இதற்கிடையே, நபி நந்தி தனது சிறுவயது தோழியை பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு சந்திக்கிறார், ஆனால் தனது காதலை வெளிப்படுத்த முடியாமல், பழிவாங்கும் பாதையில் தொடர்கிறார். இந்தக் கும்பலுக்கும் நாயகனுக்கும் உள்ள தொடர்பு என்ன? பெண்களுக்கு எதிரான குற்றங்களுக்கு பின்னால் உள்ள காரணங்கள் என்ன? இந்தக் கேள்விகளை உண்மைச் சம்பவங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டு, காதல், ஆக்ஷன், நகைச்சுவை கலந்து வண்ணமயமாக விவரிக்கிறது ‘போகி’.

இயக்குநர் விஜயசேகரன்.எஸ், பாலியல் வன்கொடுமை, சமூக ஊடக மோகம், ஸ்மார்ட்போன் தவறான பயன்பாடு ஆகியவற்றால் பெண்கள் எதிர்கொள்ளும் அந்தரங்க சுரண்டலை மையப்படுத்தி, உண்மைச் சம்பவங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டு திரைக்கதை அமைத்திருக்கிறார். கதையை வெறும் சோகமாக சொல்லாமல், காதல், நகைச்சுவை, ஆக்ஷன் கலந்து கமர்ஷியல் தன்மையுடன் வழங்கியிருப்பது பாராட்டுக்குரியது. இருப்பினும், கதை பல பாதைகளில் பயணிப்பது பார்வையாளர்களின் கவனத்தை சற்று சிதறடிக்கிறது. மையக் கருத்தை ஒரே நேர்கோட்டில் வைத்திருந்தால், படத்தின் தாக்கம் இன்னும் அதிகமாக இருந்திருக்கும்.

அறிமுக நடிகர் நபி நந்தி, நாயகனாக தனது முதல் படத்தில் முத்திரை பதிக்கிறார். தங்கை மீது பாசம் கொண்ட அண்ணனாகவும், பழிவாங்கும் வீரனாகவும் மிரட்டலான நடிப்பை வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார். ‘லப்பர் பந்து’ புகழ் சுவாசிகா, நாயகனின் தங்கையாக கதையின் மையப் புள்ளியாக விளங்குகிறார். பழங்குடி பெண்ணாக, பல சவால்களை கடந்து முன்னேற முயலும் கதாபாத்திரத்தில், உடல் மற்றும் மனரீதியான வலிகளை உணர்வுப்பூர்வமாக வெளிப்படுத்தி பார்வையாளர்களை கலங்கவைக்கிறார்.  

 

சரத், பூனம் காவுர், வேல ராமமூர்த்தி, நான் கடவுள் ராஜேந்திரன், எம்.எஸ்.பாஸ்கர், சங்கிலி முருகன், ‘பிச்சைசக்காரன்’ கார்த்தி உள்ளிட்டோர் திரைக்கதையை மேம்படுத்தும் வகையில் நடித்திருக்கின்றனர். குறிப்பாக, எம்.எஸ்.பாஸ்கரின் சில்மிஷ நடிப்பும், பூனம் காவுரின் நடனமும் படத்திற்கு கூடுதல் ஈர்ப்பை அளிக்கின்றன.

ஒளிப்பதிவாளர் ராஜா சி.சேகர், வெவ்வேறு காலகட்டங்களில் நடக்கும் கதையை நேர்த்தியாக படமாக்கியிருக்கிறார். மலை கிராமங்களின் அழகு, பெண்களின் வலிகள், பாடல் காட்சிகளின் வண்ணமயம் ஆகியவற்றை தத்ரூபமாக காட்சிப்படுத்தியிருக்கிறார். இசையமைப்பாளர் மரியா மனோகர், சினேகனின் வரிகளுடன் இணைந்து, கேட்கவும் ரசிக்கவும் தூண்டும் பாடல்களை வழங்கியிருக்கிறார். பின்னணி இசையும் கதையின் உணர்வுகளை துல்லியமாக பிரதிபலிக்கிறது.  

படத்தொகுப்பாளர் சுரேஷ் அர்ஸ், சண்டைப்பயிற்சி இயக்குநர் அன்பறிவ், வசனகர்த்தா எஸ்.டி.சுரேஷ்குமார் ஆகியோரின் பணிகள் படத்திற்கு பலம் சேர்க்கின்றன. குறிப்பாக, வசனங்கள் கூர்மையாகவும், கதையின் தாக்கத்தை உயர்த்துவதாகவும் அமைந்துள்ளன.

படத்தின் மிகப்பெரிய பலம், பெண்களுக்கு எதிரான பாலியல் குற்றங்கள் மற்றும் சமூக ஊடக சுரண்டல் போன்ற முக்கிய பிரச்சனைகளை உணர்வுப்பூர்வமாகவும், ஜனரஞ்சகமாகவும் சொல்லியிருப்பது. நபி நந்தி மற்றும் சுவாசிகாவின் நடிப்பு, தொழில்நுட்ப அம்சங்கள் ஆகியவை படத்தை உயர்த்துகின்றன. ஆனால், கதை பல திசைகளில் பயணிப்பது பார்வையாளர்களின் கவனத்தை சற்று சிதறடிக்கிறது. மையக் கருத்தை மிகத் தெளிவாகவும், ஒரே நேர்கோட்டில் சொல்லியிருந்தால், படத்தின் தாக்கம் இன்னும் ஆழமாக இருந்திருக்கும்.

‘போகி’ ஒரு சமூகப் பிரச்சனையை கமர்ஷியல் தன்மையுடன், ஆனால் உணர்வுப்பூர்வமாக சொல்லும் தைரியமான முயற்சி. சில குறைகள் இருந்தாலும், நடிப்பு, தொழில்நுட்பம் மற்றும் சமூக கருத்து ஆகியவற்றால் இந்தப் படம் பார்வையாளர்களை ஈர்க்கிறது. சமூக விழிப்புணர்வு மற்றும் கமர்ஷியல் பொழுதுபோக்கு இரண்டையும் விரும்புவோருக்கு ‘போகி’ ஒரு கட்டாயம் பார்க்க வேண்டிய படம்.

Read Previous

அக்யூஸ்ட் – விமர்சனம்

Read Next

உசுரே – விமர்சனம்