‘மைலாஞ்சி’ திரைப்படம், காதலின் சிக்கலான உணர்வுகளை இயற்கையின் அழகிய பின்னணியில் சொல்லும் ஒரு ரொமான்டிக் டிராமா. ஊட்டியின் பசுமை சூழலில் அமைக்கப்பட்ட இந்தக் கதை, தவறான புரிதல்கள், தன்னலமற்ற அன்பு மற்றும் உண்மையான இதயங்களின் சந்திப்பு ஆகியவற்றை மையமாகக் கொண்டு நகர்கிறது. இயக்குநர் அஜயன் பாலாவின் இந்த முயற்சி, பாரம்பரிய காதல் கதைகளை நவீன தொடுதல்களுடன் கலந்து வழங்க முயல்கிறது, ஆனால் சில இடங்களில் பார்வையாளர்களை முழுமையாக ஈர்க்கத் தவறுகிறது. இந்த விமர்சனத்தில், கதை, நடிப்பு, தொழில்நுட்ப அம்சங்கள் ஆகியவற்றைப் பார்ப்போம்.
ஊட்டியில் ‘மைலாஞ்சி’ எனும் பறவைகள் சரணாலயத்தை நிர்வகித்து வரும் நாயகி கிரிஷா குரூப், தனக்குப் பிடிக்காத ஒருவருடனான திருமணத்திலிருந்து தப்பிக்க, தன் வீட்டு வாடகைக்காரரை காதலிப்பதாக நடிக்கிறார். அவரிடம் தன் உணர்வுகளை வெளிப்படுத்த நினைக்கும் போது, அவர் சென்னைக்குச் சென்றுவிடுகிறார்.
வனவிலங்கு புகைப்படக் கலைஞரான நாயகன் ஸ்ரீராம் கார்த்திக், ஒரு அரிய பறவையை படமெடுக்க ஊட்டிக்கு வருகிறார். அங்கு கிரிஷா குரூப்புடன் நட்பு ஏற்படுகிறது, அது விரைவில் காதலாக உருமாறுகிறது. தன் காதலை அவரிடம் தெரிவிக்க முயலும் போது, கிரிஷா குரூப் தன் மனதில் இருந்த பழைய காதலை வெளியிட்டு, சென்னையில் இருக்கும் அந்த நபருடன் தன்னை இணைத்துவிடுமாறு கோருகிறார். தொடர்பு விவரங்கள் எதுவும் இல்லாத அந்த நபரைத் தேடி கண்டுபிடிப்பதாக உறுதியளித்தாலும், ஸ்ரீராம் கார்த்திக் தன் உள்ளார்ந்த காதலை வளர்த்துக்கொண்டே, போலியான தேடலில் ஈடுபடுகிறார்.
ஒரு கட்டத்தில், கிரிஷா குரூப்பின் மனதில் இருக்கும் பழைய உணர்வை அழிக்க முடியாது என உணர்ந்த ஸ்ரீராம் கார்த்திக், அந்த காதலனை உண்மையாகத் தேடி கண்டுபிடித்து, கிரிஷா குரூப்பின் காதலை அவரிடம் தெரிவித்து, அவரை ஊட்டிக்கு திரும்ப வரச் செய்ய முயல்கிறார். மறுபுறம், சூழ்நிலை காரணமாக ஏற்பட்டது உண்மையான காதல் அல்ல, ஸ்ரீராம் கார்த்திக் உடனான பழக்கமே நிஜமான அன்பு என்பதை கிரிஷா குரூப் உணர்கிறார். அவர் தன் உண்மையான காதலை வெளிப்படுத்த முயல, அதைப் புரிந்துகொள்ளாத ஸ்ரீராம் கார்த்திக், வலியுடன் அந்த இடத்தை விட்டு விலகிவிடுகிறார். இதற்கிடையே, தேடப்பட்ட அந்த சென்னை காதலன் ஊட்டிக்கு திரும்பி, கிரிஷா குரூப்பின் குடும்பத்தாரிடம் அனைத்தையும் விளக்கி, திருமண ஏற்பாடுகளைத் தொடங்குகிறார்.
ஒருவருக்கொருவர் காதலித்தாலும் அதை வெளியிடாமல், அதேநேரம் ஒருவரை மறக்க முடியாமல் தவித்து பயணிக்கும் ஸ்ரீராம் கார்த்திக் மற்றும் கிரிஷா குரூப்பின் காதல் பயணம் என்ன ஆகிறது? இவர்களின் ரகசியம் தெரியாமல், அழைப்பின் பேரில் வந்து திருமணத்துக்கு தயாராகும் சென்னைவாசியின் உணர்வுகள் என்ன? என்பதை காதலின் இனிப்பான சுவையுடன் சொல்ல முயன்றிருப்பது தான் ‘மைலாஞ்சி’.
நாயகியாக நடித்த கிரிஷா குரூப், இளமைப் பருவத்தின் குறும்புத்தனத்துடன் நடித்திருந்தாலும், அவர் அணிந்த உடைகளின் நேர்த்தி அவரது கதாபாத்திரத்துடன் பொருந்தாததால், கதையுடன் இணைவது தடைபடுகிறது. கதை அவரைச் சுற்றியே நகர்ந்தாலும், பார்வையாளர்களின் மனதை அவர் பெரிதும் தொடவில்லை.
நாயகனாக ஸ்ரீராம் கார்த்திக், தனக்கு ஒதுக்கப்பட்ட பாத்திரத்தை சிறப்புற நிறைவேற்றி, அந்த கதாபாத்திரத்துக்கு முழு நீதி செய்திருக்கிறார்.
கிரிஷா குரூப்பின் ஒருதலை காதலனாக நடித்த நடிகர், வாய்ப்புகள் குறைவாக இருந்தாலும் அவற்றை திறம்பட பயன்படுத்தியிருக்கிறார்.
முனிஷ்காந்த் மற்றும் சிங்கம்புலி ஆகியோரின் காட்சிகளில் லேசான சிரிப்பு கிடைக்கிறது. நாயகனின் தாயாக செந்தி, நாயகியின் சித்தியாக நடித்த நடிகை, மாமாவாக கலையரசன் கன்னுசாமி போன்றோர் திரைக்கதைக்கு உதவியாக இருக்கின்றனர்.
ஒளிப்பதிவாளர் செழியனின் பணி படத்தின் மிகப்பெரிய சொத்து. ஊட்டியின் பச்சைப்பசேல் சூழலில் எங்கு பார்த்தாலும் அழகு தெரிந்தாலும், அவரது கோணங்கள் மூலம் அதை இன்னும் உயர்த்தி காட்டியிருக்கிறார். காதல் காட்சிகளில் சொல்லப்படாத உணர்வுகளை கேமரா மூலம் வெளிப்படுத்தி ஈர்த்திருக்கிறார்.
இளையராஜாவின் இசையில் பாடல்கள் எதிர்பார்த்த உயரத்தில் இல்லை என்றாலும், காதலர்களின் உள்ளக்கிடக்கை உணர்வுகளை மென்மையான இசையாக வெளிப்படுத்தி ரசிக்க வைக்கிறது. பின்னணி இசையும் இதமானது.
மனித உணர்வுகளை மட்டுமே அடிப்படையாகக் கொண்டு பார்வையாளர்களை இழுத்துச் செல்ல, படத்தொகுப்பாளர் ஸ்ரீகர் பிரசாத் கடின உழைப்பு செய்திருக்கிறார். ஆனால், திரைக்கதையில் போதிய வலிமை இல்லாததால், பல இடங்களில் அது வீணாகிறது.
எழுத்து மற்றும் இயக்கத்தில் அஜயன் பாலா, காதலை உணர்ச்சிபூர்வமாக சித்தரிக்க முயன்றிருக்கிறார். நாயகனின் தன்னலமற்ற காதல் மற்றும் நாயகியின் உள்ளார்ந்த உணர்வுகளை வலுவாக பதிவு செய்திருந்தாலும், எளிய திரைக்கதை மூலம் அழகுடன் சொன்னது ரசனைக்குரியது. இருப்பினும், தற்கால நவீனத்தன்மை இல்லாதது படத்தின் பலவீனமாகிறது.
