சதுரங்கம் போன்ற ஒரு விளையாட்டில் வெற்றி பெறுவதற்கு திறமையும் பயிற்சியும் மட்டுமே போதுமா? சமூகப் பின்னணி, பொருளாதார நிலை, சாதி போன்ற காரணிகள் ஒருவரது திறமைக்கு தடையாக மாறினால், அந்த தடைகளை தாண்டி வெற்றி பெறுவது எப்படி? இப்படிப்பட்ட கேள்விகளை ஒரு தாய் மற்றும் அவரது மகனின் வாழ்க்கைப் பின்னணியில் வைத்து பேசும் திரைப்படம் தான் ‘தி கிராண்ட்மாஸ்டர்’.
கணவரை இழந்த துப்புரவு தொழிலாளியான அபர்ணதி, தனது ஒரே மகனை நன்றாக படிக்க வைத்து வழக்கறிஞராக்க வேண்டும் என்ற கனவுடன் வாழ்கிறார். ஆனால், சதுரங்க விளையாட்டில் அதிக ஆர்வம் கொண்ட அவரது மகனுக்கு, அந்த விளையாட்டில் கிராண்ட்மாஸ்டர் பட்டம் வெல்ல வேண்டும் என்பதே கனவாக இருக்கிறது. அவரது தாயார் செய்யும் வேலையை காரணம் காட்டி, சமூகத்தில் சிலர் அவரது மகனை புறக்கணிக்கிறார்கள். இதனால் மனம் உடையும் சிறுவனின் ஆசையை அறிந்துகொள்ளும் அபர்ணதி, அவனுக்கு தானே சதுரங்கம் கற்றுக்கொடுக்க முடிவு செய்கிறார். தன்னைப் புறக்கணித்தவர்களின் முன் தனது மகனை தலைநிமிர்ந்து நிற்க வைக்க வேண்டும் என்ற அவரது முயற்சி வெற்றி பெற்றதா? துப்புரவு தொழிலாளியான அபர்ணதிக்கும் சதுரங்கத்திற்கும் என்ன தொடர்பு? என்பதே படத்தின் மீதிக்கதை.
விளையாட்டு என்பது திறமை மற்றும் உழைப்பை மட்டுமே அடிப்படையாகக் கொண்டது என்ற எண்ணம் இருந்தாலும், நடைமுறையில் சமூக மற்றும் பொருளாதார பின்னணிகள் பலரது பயணத்தில் தடையாக இருப்பதை இயக்குநர் வெற்றி செழியன் பதிவு செய்திருக்கிறார். தான் பார்த்த உண்மை சம்பவங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டு உருவாக்கப்பட்டிருக்கும் இப்படத்தின் மூலம், பள்ளி தொடங்கி விளையாட்டு மைதானங்கள், பயிற்சி மையங்கள் என பல்வேறு தளங்களில் ஒடுக்கப்பட்ட சமூகங்களைச் சேர்ந்தவர்கள் எதிர்கொள்ளும் மறைமுகமான பாகுபாடுகளை காட்சிகளின் வழியாக அழுத்தமாக பதிவு செய்திருக்கிறார்.
கதையின் நாயகியாக நடித்திருக்கும் அபர்ணதிக்கு, இப்படிப்பட்ட கதாபாத்திரங்கள் புதிதல்ல. அவர் தொடர்ந்து இதே போன்ற வேடங்களில் நடித்து வருவது அவருக்கு சலிப்பை ஏற்படுத்துகிறதோ இல்லையோ, பார்வையாளர்களுக்கு சற்று சலிப்பை ஏற்படுத்துகிறது. இருந்தாலும், தான் ஏற்றுக்கொண்ட கதாபாத்திரத்தின் வாழ்க்கை முறையை பிரதிபலிக்கும் வகையில் ஒப்பனை மற்றும் நடிப்பில் கவனம் செலுத்தி, கதாபாத்திரத்திற்கு நியாயம் சேர்த்திருக்கிறார்.
அபர்ணதியின் கணவராக நடித்திருக்கும் லிங்கேஷுக்கும் இதுபோன்ற கதாபாத்திரங்கள் புதிதல்ல என்பதால், தனக்கு கொடுக்கப்பட்ட வேலையை குறையின்றி செய்திருக்கிறார். வில்லன் கதாபாத்திரத்தில் நடித்திருக்கும் சுரேஷ் மேனன், அபர்ணதியின் மகனாக நடித்திருக்கும் சிறுவன் அஸ்வின் உள்ளிட்ட தமிழரசி, அன்பு மற்றும் மற்ற கதாபாத்திரங்களில் நடித்திருப்பவர்களும், தங்களுக்கு கொடுக்கப்பட்ட வேடங்களுக்கு பொருத்தமான தேர்வாக அமைந்திருக்கிறார்கள்.
ஒளிப்பதிவாளர்கள் அர்ஜுன் ரவி மற்றும் ஞானசேகரன் ஆர்.எஸ்., கதாபாத்திரங்களின் வாழ்வியலையும், அவர்கள் எதிர்கொள்ளும் கடினமான சூழல்களையும் இயல்பாக பதிவு செய்திருக்கிறார்கள். குறிப்பாக, சில காட்சிகள் பார்வையாளர்களை முகம் சுழிக்க வைக்கும் அளவுக்கு யதார்த்தமாக இருப்பதற்கு ஒளிப்பதிவு முக்கிய பங்காற்றுகிறது.
தினேஷ் ஆண்டனியின் இசையில் இடம்பெற்றிருக்கும் பாடல்கள் கதையின் போக்குக்கும், கதாபாத்திரங்களின் உணர்வுகளுக்கும் பொருத்தமாக பயணிக்கின்றன. அதேபோல், அளவான பின்னணி இசை காட்சிகளை ஆக்கிரமிக்காமல், படத்தின் இயல்புத்தன்மையை காப்பாற்றியபடி திரைக்கதையின் ஓட்டத்திற்கு துணை நிற்கிறது.
உண்மை சம்பவங்களை அடிப்படையாகக் கொண்ட கதையை, அதற்குரிய அழுத்தத்துடன் காட்சிப்படுத்தியிருக்கும் படத்தொகுப்பாளர் ரஞ்சி சி.கே., உணர்வுப்பூர்வமான காட்சிகளுக்கு தேவையான இடத்தை கொடுத்திருப்பதுடன், படத்தின் வேகம் குறையாமல் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறார். இதனால், கதையின் கனமான பின்னணிக்கு மத்தியிலும் படம் தொய்வின்றி நகர்கிறது.
விளையாட்டுத் துறையில் நிலவும் சாதி மற்றும் பொருளாதார ஏற்றத்தாழ்வுகள் குறித்து தமிழ் சினிமாவில் ஏற்கனவே பல திரைப்படங்கள் வெளியாகியுள்ளன. ஆனால், அந்த வரிசையில் மற்றொரு படமாக இல்லாமல், தான் பார்த்த உண்மை சம்பவங்களை அதன் தன்மைக்கு நெருக்கமாக பதிவு செய்ய இயக்குநர் வெற்றி செழியன் முயற்சித்திருப்பது படத்தின் முக்கிய அம்சமாக இருக்கிறது.
பார்வையாளர்கள் சங்கடப்படும் வகையிலான சில காட்சிகளையும் இயக்குநர் வைத்திருக்கிறார். அந்த காட்சிகளை திரையில் பார்க்கும்போதே நமக்கு ஏற்படும் மனநிலையை, இதுபோன்ற சூழல்களையும் அவமானங்களையும் நிஜ வாழ்க்கையில் எதிர்கொண்டவர்களின் மனநிலையுடன் ஒப்பிட்டு பார்க்க வைக்கும் வகையில் காட்சிகளை அமைத்திருக்கிறார்.
வசனம் மற்றும் காட்சிகள் மூலம் விளையாட்டுத் துறை என்பது சாதி, மதம், பொருளாதாரம் போன்ற வேறுபாடுகளுக்கு அப்பாற்பட்டது என்று நாம் நினைத்தாலும், அந்த துறைக்குள்ளும் இருக்கும் ஏற்றத்தாழ்வுகளை இயக்குநர் கேள்விக்கு உட்படுத்துகிறார். தங்களது திறமையை நிரூபிப்பதற்கான வாய்ப்புகளே கிடைக்காமல் போராடும் வீரர்களின் மனக்குமுறலையும் அழுத்தமாக பதிவு செய்திருக்கிறார்.
உருவாக்க ரீதியாக சில குறைகள் இருந்தாலும், தான் சொல்ல வந்த கருத்தை காட்சி மொழியிலும் கதாபாத்திரங்களின் வழியாகவும் வலுவாக பதிவு செய்திருக்கிறார் இயக்குநர் வெற்றி செழியன். குறிப்பாக, திறமை இருந்தும் அதை நிரூபிக்க வாய்ப்பு கிடைக்காமல் தவிக்கும் மனிதர்களின் வலியையும், அவர்களை பின்னுக்குத் தள்ளும் சமூக கட்டமைப்புகளையும் பேசும் விதத்தில் ‘தி கிராண்ட்மாஸ்டர்’ கவனம் பெறுகிறது.
