அங்கம்மாள் - விமர்சனம்
05 Dec 2025
பெருமாள் முருகனின் பிரபல சிறுகதையை அடிப்படையாகக் கொண்டு உருவாகியிருக்கும் 'அங்கம்மாள்' திரைப்படம், ஒரு கிராமப்புற விதவைப் பெண்ணின் சுதந்திர வாழ்க்கை, குடும்ப அழுத்தங்கள், சமூக எதிர்பார்ப்புகள் ஆகியவற்றை நுட்பமாக ஆராய்கிறது. தைரியமான பெண்மையின் சின்னமாக விளங்கும் அங்கம்மாளின் கதை, நவீன காலத்தின் மாற்றங்களுக்கும் பாரம்பரிய மதிப்புகளுக்கும் இடையிலான மோதலை உணர்ச்சிபூர்வமாக விவரிக்கிறது. இயக்குநர் விபின் ராதாகிருஷ்ணனின் இந்த முயற்சி, பெண்களின் உரிமை மற்றும் சுதந்திரத்தைப் பற்றிய சிந்தனையைத் தூண்டும் வகையில் அமைந்துள்ளது - கிராமப்புற அழகும், இயல்பான நடிப்பும் சேர்ந்து படத்தை ஒரு அழுத்தமான அனுபவமாக மாற்றுகிறது.
இளம் வயதிலேயே கணவரை இழந்த கீதா கைலாசம், தனது இரு மகன்களை வளர்க்க கடும் உழைப்பை மேற்கொள்கிறார். பால் வியாபாரம், விவசாயம் என அயராது உழைக்கும் அவர், தைரியசாலியாகவும், ஜாக்கெட் அணியாத பாரம்பரிய உடையில் வலம் வரும் பழமைவாதியாகவும் திகழ்கிறார். மூத்த மகன் பரணி திருமணமாகி அம்மாவுடன் வசிக்க, இளைய மகன் சரண் படித்து மருத்துவராக உயர்கிறார். சரண் ஒரு பணக்கார குடும்பப் பெண்ணைக் காதலிக்க, அவரது காதலுக்கு பெண் வீட்டார் ஒப்புதல் அளிக்கின்றனர். ஆனால், அம்மாவின் உடை அலங்காரத்தைப் பார்த்து பெண் வீட்டார் தவறாக நினைப்பார்கள் என்பதாலும், காலத்துக்கு ஏற்ப மாற வேண்டும் என்பதாலும், சரண் தனது அம்மாவை ஜாக்கெட் அணிய வைக்க முயல்கிறார். அண்ணியின் உதவியுடன் இதைச் செய்ய, அம்மா அதை ஏற்கிறார்.
ஆனால், தனது சுதந்திரத்தை மற்றவர்களுக்காக தியாகம் செய்ய வேண்டியதில்லை என உணரும் கீதா கைலாசம், தனக்குப் பிடித்த வாழ்க்கை முறையைத் தொடர முடிவு செய்கிறார். குடும்பத்தினர் அவரை மாற்ற முயல, அதன் விளைவாக ஏற்படும் சம்பவங்கள் படத்தின் மீதிக் கதையை உருவாக்குகின்றன - பெண்களின் உரிமைக்கான போராட்டத்தை உணர்த்தும் வகையில்.
அங்கம்மாள் பாத்திரத்தில் கீதா கைலாசம் அசத்தியிருக்கிறார். ஜாக்கெட் இல்லாத உடை, சுருட்டு பிடித்தல் என பாத்திரத்திற்கு ஏற்றபடி உழைத்திருந்தாலும், அந்த கம்பீரமான பெண்மையை உடல் மொழி மற்றும் முகபாவனையில் முழுமையாக வெளிப்படுத்துவதில் சற்று தடுமாற்றம் தெரிகிறது. இருந்தாலும், தைரியமான பேச்சு, உழைப்பின் சித்திரம் என அவர் கொடுத்திருக்கும் நடிப்பு பாராட்டுக்குரியது.
மூத்த மகன் பரணி, அவரது மனைவி தென்றல், இளைய மகன் சரண், காதலி முல்லையரசி, நண்பர் சுதாகர், சிறுமி யாஷ்மின் என மற்ற கலைஞர்கள் அங்கம்மாளின் கதையை வலுப்படுத்தும் வகையில் சிறப்பாக நடித்திருக்கின்றனர் - குடும்ப உணர்வுகளை இயல்பாகக் கொண்டு செல்கின்றனர்.
ஒளிப்பதிவாளர் அன்ஜாய் சாமுவேலின் கேமரா, கிராமப்புற லொக்கேஷன்களை ஒரு கவிதையாக மாற்றியிருக்கிறது. பரந்த வயல்வெளிகள், மலைகள், தென்னை மரங்கள் என அனைத்தையும் ஓவியம் போல காட்டி, பார்வையாளர்களின் கண்களுக்கு விருந்து அளித்திருக்கிறார் - படத்தின் ஆரம்பக் காட்சியே கவர்ச்சி.
இசையமைப்பாளர் முகமது மக்பூல் மன்சூரின் பின்னணி இசை, கதையுடன் இணைந்து பயணிக்கிறது. காற்றின் சத்தம் போல இயல்பாக ஒலிக்கும் இசை, உணர்ச்சிகளை அதிகரித்து படத்திற்கு பெரும் பலம் சேர்க்கிறது.
படத்தொகுப்பாளர் பிரதீப் சங்கர், அங்கம்மாளின் உள் உணர்வுகளை சிதைக்காமல் காட்சிகளை இணைத்திருக்கிறார் - படத்தின் ஓட்டத்தை சீராக வைத்திருக்கிறார்.
திரைக்கதை எழுதி இயக்கிய விபின் ராதாகிருஷ்ணன், பெருமாள் முருகனின் சிறுகதையை எதார்த்தமாகத் திரையில் கொண்டு வந்திருக்கிறார். பெண்களின் சுதந்திரம் பிள்ளைகளால் கட்டுப்படுத்தப்படுவது, சமூக அழுத்தங்கள் என்பவற்றை அழுத்தமாகச் சொல்லியிருக்கிறார் - தைரியமான பெண்கள் கூட சில சூழல்களில் சமரசம் செய்ய வேண்டிய நிலையை உணர்த்துகிறார்.
ஒட்டுமொத்தமாக, 'அங்கம்மாள்' ஒரு உணர்ச்சிமயமான கிராமிய திரைப்படம் - பெண் உரிமை பற்றிய சிந்தனையைத் தூண்டும் சிறந்த படைப்பு!
இளம் வயதிலேயே கணவரை இழந்த கீதா கைலாசம், தனது இரு மகன்களை வளர்க்க கடும் உழைப்பை மேற்கொள்கிறார். பால் வியாபாரம், விவசாயம் என அயராது உழைக்கும் அவர், தைரியசாலியாகவும், ஜாக்கெட் அணியாத பாரம்பரிய உடையில் வலம் வரும் பழமைவாதியாகவும் திகழ்கிறார். மூத்த மகன் பரணி திருமணமாகி அம்மாவுடன் வசிக்க, இளைய மகன் சரண் படித்து மருத்துவராக உயர்கிறார். சரண் ஒரு பணக்கார குடும்பப் பெண்ணைக் காதலிக்க, அவரது காதலுக்கு பெண் வீட்டார் ஒப்புதல் அளிக்கின்றனர். ஆனால், அம்மாவின் உடை அலங்காரத்தைப் பார்த்து பெண் வீட்டார் தவறாக நினைப்பார்கள் என்பதாலும், காலத்துக்கு ஏற்ப மாற வேண்டும் என்பதாலும், சரண் தனது அம்மாவை ஜாக்கெட் அணிய வைக்க முயல்கிறார். அண்ணியின் உதவியுடன் இதைச் செய்ய, அம்மா அதை ஏற்கிறார்.
ஆனால், தனது சுதந்திரத்தை மற்றவர்களுக்காக தியாகம் செய்ய வேண்டியதில்லை என உணரும் கீதா கைலாசம், தனக்குப் பிடித்த வாழ்க்கை முறையைத் தொடர முடிவு செய்கிறார். குடும்பத்தினர் அவரை மாற்ற முயல, அதன் விளைவாக ஏற்படும் சம்பவங்கள் படத்தின் மீதிக் கதையை உருவாக்குகின்றன - பெண்களின் உரிமைக்கான போராட்டத்தை உணர்த்தும் வகையில்.
அங்கம்மாள் பாத்திரத்தில் கீதா கைலாசம் அசத்தியிருக்கிறார். ஜாக்கெட் இல்லாத உடை, சுருட்டு பிடித்தல் என பாத்திரத்திற்கு ஏற்றபடி உழைத்திருந்தாலும், அந்த கம்பீரமான பெண்மையை உடல் மொழி மற்றும் முகபாவனையில் முழுமையாக வெளிப்படுத்துவதில் சற்று தடுமாற்றம் தெரிகிறது. இருந்தாலும், தைரியமான பேச்சு, உழைப்பின் சித்திரம் என அவர் கொடுத்திருக்கும் நடிப்பு பாராட்டுக்குரியது.
மூத்த மகன் பரணி, அவரது மனைவி தென்றல், இளைய மகன் சரண், காதலி முல்லையரசி, நண்பர் சுதாகர், சிறுமி யாஷ்மின் என மற்ற கலைஞர்கள் அங்கம்மாளின் கதையை வலுப்படுத்தும் வகையில் சிறப்பாக நடித்திருக்கின்றனர் - குடும்ப உணர்வுகளை இயல்பாகக் கொண்டு செல்கின்றனர்.
ஒளிப்பதிவாளர் அன்ஜாய் சாமுவேலின் கேமரா, கிராமப்புற லொக்கேஷன்களை ஒரு கவிதையாக மாற்றியிருக்கிறது. பரந்த வயல்வெளிகள், மலைகள், தென்னை மரங்கள் என அனைத்தையும் ஓவியம் போல காட்டி, பார்வையாளர்களின் கண்களுக்கு விருந்து அளித்திருக்கிறார் - படத்தின் ஆரம்பக் காட்சியே கவர்ச்சி.
இசையமைப்பாளர் முகமது மக்பூல் மன்சூரின் பின்னணி இசை, கதையுடன் இணைந்து பயணிக்கிறது. காற்றின் சத்தம் போல இயல்பாக ஒலிக்கும் இசை, உணர்ச்சிகளை அதிகரித்து படத்திற்கு பெரும் பலம் சேர்க்கிறது.
படத்தொகுப்பாளர் பிரதீப் சங்கர், அங்கம்மாளின் உள் உணர்வுகளை சிதைக்காமல் காட்சிகளை இணைத்திருக்கிறார் - படத்தின் ஓட்டத்தை சீராக வைத்திருக்கிறார்.
திரைக்கதை எழுதி இயக்கிய விபின் ராதாகிருஷ்ணன், பெருமாள் முருகனின் சிறுகதையை எதார்த்தமாகத் திரையில் கொண்டு வந்திருக்கிறார். பெண்களின் சுதந்திரம் பிள்ளைகளால் கட்டுப்படுத்தப்படுவது, சமூக அழுத்தங்கள் என்பவற்றை அழுத்தமாகச் சொல்லியிருக்கிறார் - தைரியமான பெண்கள் கூட சில சூழல்களில் சமரசம் செய்ய வேண்டிய நிலையை உணர்த்துகிறார்.
ஒட்டுமொத்தமாக, 'அங்கம்மாள்' ஒரு உணர்ச்சிமயமான கிராமிய திரைப்படம் - பெண் உரிமை பற்றிய சிந்தனையைத் தூண்டும் சிறந்த படைப்பு!
Tags: angammal, geetha kailasam
