சல்லியர்கள் - விமர்சனம்

தமிழ் ஈழ மக்களும், விடுதலைக்காக போராடிய போராளிகளும் சிங்கம் ராணுவத்தால் அனுபவித்த கொடுமைகள் ஏராளம். இத்தகைய கொடூரங்களை பல்வேறு திரைப்படங்கள் வெவ்வேறு கோணங்களில் உலகிற்கு எடுத்துரைத்துள்ளன. அந்த வரிசையில், விடுதலைப் போராளிகள் இயக்கத்தின் மருத்துவப் பிரிவு எவ்வாறு செயல்பட்டது, அவர்களின் பதுங்கு குழி மருத்துவமனைகள், உயிரைப் பொருட்படுத்தாமல் பணியாற்றிய மருத்துவர்களின் மனிதநேயம் மற்றும் சிங்கம் ராணுவத்தின் மிருகத்தன்மை ஆகியவற்றை விவரிக்கும் உணர்ச்சிகரமான படைப்பு தான் 'சல்லியர்கள்'.

சிங்கம் ராணுவத்தை எதிர்த்து போரிடும் போராளிகள் அமைப்பினர் காயமடைந்தால், அவர்களைக் காப்பாற்ற போர்க்களத்தில் பதுங்கு குழி மருத்துவமனைகள் அமைக்கப்படுகின்றன. அத்தகைய ஒரு மருத்துவமனையில் பணியாற்றும் பெண் மருத்துவரான நாயகி சத்யதேவி, போதிய உணவு அல்லது உறக்கம் இன்றியும் தொடர்ந்து சேவை செய்கிறார். அவருக்கு உதவியாக தலைமை மருத்துவமனையிலிருந்து மருத்துவர் மகேந்திரன் அனுப்பப்படுகிறார்.

இதற்கிடையே, போராளிகள் அமைப்பின் மருத்துவக் குழுவை அழித்தால் அவர்களை எளிதில் வீழ்த்திவிடலாம் என திட்டமிடும் சிங்கம் ராணுவம், போராளிகளின் மருத்துவப் பணிகளுக்கு எதிராக தாக்குதல்களைத் தொடங்குகிறது. அதேநேரம், தமிழ் ஈழ மருத்துவர்கள் – போராளிகளோ, எதிரிகளோ – உயிருக்குப் போராடுபவர்களைக் காப்பாற்ற தங்கள் உயிரையும் பணயம் வைக்கின்றனர். இத்தகைய மருத்துவர்களின் அர்ப்பணிப்பு, வீரம் மற்றும் தியாகத்தை திரைமொழியில் சுவாரஸ்யமாகவும் உணர்வுப்பூர்வமாகவும் விவரிக்கிறது இந்தப் படம்.

நாயகியாக மருத்துவர் நந்தினி கதாபாத்திரத்தில் சத்யதேவி, உணர்ச்சிகளை ஆழமாக உள்வாங்கி நடித்திருக்கிறார். அளவான வசனங்கள், தெளிவான முடிவுகள், விவேகமான செயல்பாடுகள் என தமிழ் ஈழ போராளி மருத்துவர்களை நம் கண்முன் கொண்டுவருகிறார். பதுங்கு குழியின் கடின சூழலில் அவரது உடல்மொழி மற்றும் தோற்றம், அவரை ஒரு உண்மையான மருத்துவ போராளியாகவே பார்வையாளர்கள் மனதில் பதிய வைக்கிறது – நடிகையாக அல்ல.

மருத்துவர் செம்பியன் கதாபாத்திரத்தில் மகேந்திரன், தோற்றத்திலும் நடிப்பிலும் புதுமை காட்டியிருக்கிறார். 'நடிகர் மகேந்திரன்' எனும் அடையாளம் எங்கும் தெரியாதது, கதாபாத்திரத்திற்கு பெரும் வலு சேர்க்கிறது.

நாயகியின் தந்தையாக மதிழயகன் கதாபாத்திரத்தில் சேது கருணாஸ், தமிழ் ஈழ மக்களின் உணர்வுகளை வசனங்கள் வழியாக துல்லியமாக கடத்துகிறார் – உணர்ச்சிகரமான தாக்கம்.

சிங்கம் ராணுவ அதிகாரிகளாக திருமுருகன், சந்தோஷ், மோகன் – அனைவரும் கதாபாத்திரங்களுக்கு சரியான தேர்வு, கொடூரத்தை திறம்பட வெளிப்படுத்துகின்றனர்.

காதலர்களாக அறிமுகமாகி போராளிகளாக மாறும் நாகராஜ் - பிரியலயா ஜோடி, பார்வையாளர்கள் மனதில் இடம் பிடிக்கிறது – உணர்வுப்பூர்வமான பயணம்.

கென் மற்றும் ஈஸ்வர் இசையில், வைரமுத்து மற்றும் டி.கிட்டு வரிகளில் உருவான பாடல்கள், திரையரங்கை விட்டு வெளியேறிய பின்னரும் மனதில் ஒலிக்கின்றன. பின்னணி இசை காட்சிகளுக்கும் கதைக்கும் கூடுதல் ஆழம் சேர்க்கிறது.

சிபி சதாசிவத்தின் ஒளிப்பதிவு, காட்சிகளை பிரம்மாண்டமாக்குகிறது. யுத்தக் காட்சிகள் குறிப்பாக வியக்க வைக்கின்றன – லொக்கேஷன்கள் தமிழ் ஈழத்தில் இருப்பது போன்ற உணர்வு.

படத்தொகுப்பாளர் சி.எம்.இளங்கோவன், யுத்தத்தின் நடுவே உயிர்களைக் காப்பாற்றும் மருத்துவர்களின் மனநிலையை சீட் நுனியில் உட்கார வைக்கும் வகையில் தொகுத்திருக்கிறார் – பதற்றமான ஓட்டம்.

கலை இயக்குநர் முஜுபீர் ரஹ்மான், பதுங்கு குழி மருத்துவனை உள்ளிட்ட சிறு விவரங்களிலும் நுணுக்கங்களைப் புகுத்தியிருக்கிறார் – உண்மைத்தன்மை ஈர்க்கிறது.

ஒப்பனை கலைஞர் அப்துல் மற்றும் ஆடை வடிவமைப்பாளர் பூங்குழில் கிட்டு, கதாபாத்திரங்களை உண்மைக்கு அருகில் கொண்டு சென்றிருக்கின்றனர் – சிறப்பான பணி.

எழுதி இயக்கிய டி.கிட்டு, தமிழ் ஈழ விடுதலை போராளிகளைப் பற்றிய சொல்லப்படாத கோணங்களை சுவாரஸ்யமாக விவரித்திருக்கிறார். இனப்பாகுபாடு இன்றி உயிரைக் காப்பாற்றும் உயரிய நோக்கத்துடன் செயல்படும் போராளி மருத்துவர்களின் வாழ்வியலை அழுத்தமாக பதிவு செய்துள்ளார்.

போராளிகளுக்கு பிறந்த மண் உயிரைவிட உன்னதம் என்பதை வசனங்கள் மற்றும் காட்சிகள் வழியாக சொல்லியிருக்கும் இயக்குநர், "நாம் நம் உயிரை விதையாக விதைக்கிறோம். ஒரு நாள் அது வெடித்து சுதந்திரமாக நிற்கும்" போன்ற கூர்மையான, உணர்வுப்பூர்வமான வசனங்களால் பார்வையாளர்களை தொடுகிறார் – பெரும் தாக்கம்.

ஒட்டுமொத்தமாக, 'சல்லியர்கள்' தமிழ் ஈழ வரலாற்றின் ஒரு உணர்ச்சிகரமான அத்தியாயத்தை திரையில் உயிர்ப்பிக்கிறது – மனிதநேயத்தின் வெற்றி.